Srbija je nacija u nestajanju, a evo gde se BITKA NAJVIŠE GUBI

Primarni razlog drastičnog opadanja broja stanovnika u Srbiji i realne pretnje da ćemo za dva veka nestati kao nacija u matičnoj zemlji su pusta sela. Od ukupno 4.079 takvih naselja, 1.200 je u fazi nestajanja, a u 86 odsto opada broj stanovnika.

ILUSTRACIJA

Između dva poslednja popisa, 2002. i 2011. godine, broj stanovnika u Srbiji smanjen je za 311.000, što je upravo broj za koji se u istom periodu smanjio broj žitelja sela. Prosečna starost seoskog stanovništva je 43,1 godina, a Bistrica kod Nove Varoši znatno odskače i od ovog, ionako visokog, proseka.

U selu je svega troje dece koja će narednih godina krenuti u školu, i tu je, bojim se, kraj. Sa jedva 300 stalnih stanovnika, prosek starosti je 50 godina, a u selu ima 80 zakatančenih kuća. Istu sudbinu doživeće narednih godina još oko 150 staračkih domaćinstava – kaže Radovan S. Glavonjić, meštanin Bistrice.

ILUSTRACIJA

Istraživanje Branislava Gulana, člana Akademijskog odbora za selo SANU i Naučnog društva ekonomista Srbije, čiji podaci su ujedno i zvanični državni, pokazali su da u 50 sela nema više nijednog čoveka, a u 550 sela ima manje od 50 stanovnika. Izbrojao je 50.000 praznih kuća i još 150.000 u kojima niko ne živi.

JEDAN JE MAČKAT

Negativnom trendu, sa izuzetkom Mačkata, nije odoleo ni turistički moćni Zlatibor na teritoriji Čajetine, opštine sa najvećim budžetom u Srbiji po broju stanovnika. Svojevremeno razvijeni Ljubiš, koji je 1991. imao 869 žitelja u 273 kuće, dve decenije kasnije brojao je 513 duša u 209 domova. Ovde sada živi 450 ljudi, uglavnom starih, a broj osnovaca za poslednje četiri godine sa 60 se sveo na 30.

– Skoro 13 godina živim sam, nemam nikoga osim dve sinovice. Iz mog zaseoka Smiljansko Brdo do prodavnice ima pet kilometara, i da mi nije kućne nege iz Čajetine, koja me obilazi jednom sedmično i donosi namirnice, umro bih od gladi. Kada sam 1955. otišao u vojsku u Ljubišu su bile 23 devojke za udaju, a sada su tri. Imam 70 ari livade, nudim besplatno svakome ko hoće da pokosi i tera seno, ali niko se ne javlja. Stariji umiru, ovo malo mladih sprema se da ode – priča Boško Smiljanić, 84-godišnjak iz Ljubiša.

Foto: RAS Srbija

Podaci Branislava Gulana kažu da u 200 sela nema nijednog stanovnika mlađeg od 20 godina. Redak izuzetak sumorne slike srpskih sela je Mačkat pod Zlatiborom. Po popisu iz 1991. brojao je 698 glava, a dvadeset godina kasnije 892. Ovde se godišnje zaljulja 40-45 kolevki, otprilike toliko se i oplače pokojnika. Umire stariji svet, novorođeni podmlađuju starosni prosek, a očekuje se da će za koju godinu biti više rođenih nego umrlih. Pritom, Mačkat je selo iz koga se ne odlazi, a razlog je razvijeno pršutarstvo.

Dušan i Jelena Stojanović, Foto: RAS Srbija

– Mnogo se radi, ali se i dobro živi. Cela porodica se bavi zanatom koji sam nasledio od dede, a sada tome učim i svoju decu. Ne samo da se ovde deca rađaju, nego ne poznajem nijedan mlađi par koji ima manje od dvoje dece. Pritom, ne pamtim kada se odavde neko odselio. Škola i dečji vrtić su svake godine sve puniji, put ka svakoj kući je asfaltiran, selo osvetljeno – navodi Dušan Stojanović, pršutar iz Mačkata.

Blic / Vladimir Lojanica

Ostavite odgovor

Komentari objavljeni na portalu PressLider nisu stav vlasnika, niti redakcije portala. Molimo Vas da prilikom komentarisanja tekstova ne koristite govor mržnje, pretnje, psovke, kao ni uvrede na verskoj, nacionalnoj, rasnoj ili polnoj osnovi. Zabranjeno je postavljanje reklamnih linkova, kao i pornografskog i politički ekstremnog sadržaja. Redakcija PressLider zadržava pravo da ne objavi komentare neprimerenog sadržaja, kao i one koji sadrže osvrt na nečiji privatan život i ličnost.

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena.